منبع: Unsplash / Toa Heftiba
مقاله

تفکیک زباله در هلند

اخرین به روز رسانی: ۱۴۰۵/۱/۲۴, ۱۹:۳۹

در هلند باید زباله‌ها را اغلب به‌صورت جداگانه تحویل بدهید. جدا کردن زباله‌ها به بازیافت مواد خام کمک می‌کند و از محیط‌زیست محافظت می‌کند. اما این کار دقیقاً چگونه انجام می‌شود؟ در این مقاله می‌خوانید که هر نوع زباله به کجا تعلق دارد و جمع‌آوری زباله در محلهٔ شما چگونه تنظیم شده است.

تفکیک زباله چگونه انجام داده می شود؟

تقریباً ۶۰ درصد از زباله‌های ساکنان جدا (تفکیک) می‌شود. اغلب باید این کار را خودتان انجام دهید. اینکه چگونه باید این کار را انجام دهید، بسته به شهرداری متفاوت است.

اگر در یک روستا زندگی می‌کنید

در روستاها معمولاً سطل‌های زباله چرخ‌دار دارید. به این‌ها «کلیکو» گفته می‌شود. رنگ کلیکو نشان می‌دهد چه نوع زباله‌ای باید داخل آن قرار بگیرد. هفته‌ای یک بار، ماشین زباله این سطل‌ها را خالی می‌کند. شما خودتان باید کلیکو را در شب یا صبحِ مشخص، کنار پیاده‌رو قرار دهید.

اگر در یک شهر زندگی می‌کنید

در شهرها معمولاً در خیابان‌ها کانتینرهای بزرگ زباله قرار دارد. شما خودتان زباله را به آنجا می‌برید. در شهرها بسیاری از مردم حیاط یا انباری ندارند، بنابراین جایی برای سطل‌های چرخ‌دار (کلیکو) وجود ندارد. به همین دلیل، جمع‌آوری زباله به شکل دیگری انجام می‌شود.

چه چیزهایی باید جداگانه تحویل داده شوند؟

معمولاً باید کاغذ، شیشه، زباله‌های آلی (GFT)، زباله‌های حجیم/بزرگ، زباله‌های شیمیایی و پارچه/منسوجات را جداگانه تحویل دهید.

کاغذ به‌خوبی قابل بازیافت است. روزنامه‌ها، بروشورها، پاکت‌ها، رول‌های دستمال توالت و جعبه‌های مقوایی را در سطل کاغذ بیندازید. جعبه‌های بزرگ را اول کوچک کنید. پلاستیکِ روی مجله‌ها یا تبلیغات را جدا کنید. کاغذ کثیف، مثل جعبه‌های پیتزای چرب، جزو زباله‌های باقی‌مانده (غیرقابل بازیافت) است. 

کتاب‌ها را می‌توانید در سطل کاغذ بیندازید، اما می‌توانید آن‌ها را به

یا یک کتابخانه کوچک خیابانی هم ببرید.

بطری‌ها و شیشه‌های خالی را می‌توانید همراه با درپوش یا درِ پلاستیکی در سطل شیشه بیندازید.
لیوان‌های نوشیدنی، ظرف‌های فر و گلدان‌ها نباید در سطل شیشه انداخته شوند، چون نوع دیگری از شیشه هستند. این‌ها را در زباله‌های باقی‌مانده بیندازید یا اگر سالم هستند به فروشگاه دست‌دوم (kringloopwinkel) ببرید.

بطری‌ها و قوطی‌هایی که

دارند را به فروشگاه تحویل می‌دهید. در این صورت مبلغی که قبلاً پرداخت کرده‌اید را پس می‌گیرید.

GFT یعنی زباله‌های سبزیجات، میوه و باغچه. این‌ها مثلاً پوست میوه‌ها، ساقه سبزیجات، باقی‌مانده قهوه، چای‌کیسه‌ای، گل‌ها، برگ‌ها و شاخه‌های کوچک هرس‌شده هستند. همچنین استخوان‌ها و تیغ‌های ماهی هم می‌توانند در آن قرار بگیرند.

DMP مخفف کارتن‌های نوشیدنی، فلز و پلاستیک است. شما می‌توانید این نوع زباله را با هم دور بیندازید. از ۱ ژانویه ۲۰۲۶، کپسول‌های قهوه و اسپری‌های خالی هم می‌توانند در زباله‌های DMP قرار بگیرند. بسته‌های شیر و آبمیوه جزو کاغذ نیستند، بلکه جزو DMP هستند، چون داخل آن‌ها یک لایه پلاستیک یا آلومینیوم وجود دارد.

زباله‌های شیمیایی

باتری‌ها، لامپ‌های LED و لامپ‌های معمولی جزو زباله‌های شیمیایی هستند. باتری‌ها را همیشه جداگانه تحویل دهید. در باتری‌های خالی هنوز مقدار کمی برق وجود دارد. به همین دلیل اگر با زباله‌های معمولی مخلوط شوند ممکن است باعث آتش‌سوزی شوند. زباله‌های کوچک شیمیایی را اغلب می‌توانید در سوپرمارکت تحویل دهید. وسایل بزرگ‌تر و رنگ باید به مرکز جمع‌آوری زباله برده شوند.

منسوجات / لباس و پارچه

لباس‌ها و کفش‌هایی که دیگر استفاده نمی‌کنید را می‌توانید در کانتینرهای مخصوص منسوجات یا در کیسه‌های جمع‌آوری لباس تحویل دهید. حتی لباس‌های کهنه یا پاره‌شده هم می‌توانند در آن قرار بگیرند. لباس‌هایی که هنوز سالم و تمیز هستند را می‌توانید به

ببرید.

شما می‌توانید چیزهای بیشتری از آنچه فکر می‌کنید در سطل منسوجات بیندازید. حوله‌ها، شال‌ها، ملحفه‌ها، لحاف‌ها، بالش‌ها، عروسک‌های پولیشی، پارچه‌های نظافت و پرده‌ها هم می‌توانند در سطل منسوجات قرار بگیرند. فرش، تشک، موکت و کوسن‌های مخصوص باغ نباید در سطل منسوجات انداخته شوند. این‌ها جزو زباله‌های بزرگ (گروت‌اففال / grofvuil) هستند.

با زباله‌هایی که نمی‌توانید تفکیک کنید چه کار می‌کنید؟

زباله‌های باقی‌مانده (Restafval) هر چیزی است که قابل بازیافت نیست. بنابراین جزو شیشه، کاغذ، زباله‌های آلی (GFT) یا DMP نیست. مثال‌ها: خاک گربه، جعبه‌های پیتزای چرب، پوشک، دستمال‌های مرطوب کودک، گوش‌پاک‌کن‌ها، تیغ‌های اصلاح، مسواک‌ها و تکه‌های یونولیت (پلی‌استایرن).

در شهرها، زباله‌های باقی‌مانده را در کیسه‌های زباله کنار خیابان می‌گذارید یا کیسه‌ها را در کانتینرهای زیرزمینی می‌اندازید. در روستاها معمولاً از یک سطل چرخ‌دار خاکستری (کلیکو) استفاده می‌شود.

زباله‌های باقی‌مانده سوزانده می‌شوند یا در محل دفن زباله ریخته می‌شوند.

چه زمانی چیزی «زبالهٔ بزرگ (grofvuil)» محسوب می‌شود؟

زبالهٔ حجیم (Grofvuil) زباله‌های باقی‌مانده‌ای هستند که در بوجی زباله جا نمی‌شوند، مثل فرنیچر، تشک، قالین، یخچال یا ماشین لباس‌شویی. شما باید این زباله‌ها را خودتان به یک مرکز بازیافت ببرید یا در روز جمع‌آوری، آن را بیرون بگذارید. همچنان می‌توانید از طریق شاروالی به‌صورت آنلاین برای جمع‌آوری جلوی در خانه وقت بگیرید.

برای زباله چقدر باید پرداخت کنید؟

همه افراد در هالند در هزینه جمع‌آوری و پروسس زباله سهم دارند. این هزینه از طریق مالیهٔ زباله (afvalstoffenheffing) پرداخت می‌شود. این مبلغ بخشی از مالیهٔ شاروالی است و سالی یک‌بار پرداخت می‌شود. مقدار آن به اندازهٔ خانواده و شاروالی شما بستگی دارد. مالکین خانه معمولاً مبلغی متفاوت از کرایه‌نشینان پرداخت می‌کنند.

در پایان: این را باید درباره زباله بدانید

لباس‌ها، دوچرخه‌ها، اسباب‌بازی‌ها و وسایل برقی اغلب هنوز قابل تعمیر هستند. اگر خودت دست‌به‌فنی نیستی، یک‌بار به یک (Repair Café)

در نزدیکی‌ات برو. آنجا داوطلبان به‌صورت رایگان به تو کمک می‌کنند.

از توالت مثل سطل زباله استفاده نکنید. فقط مدفوع، ادرار و دستمال توالت مجاز است. دستمال‌های مرطوب بچه، دستمال‌های نظافتی، تامپون و نوار بهداشتی باید در زبالهٔ معمولی (restafval) انداخته شوند.

روغن و روغن سرخ‌کردنی را دوباره داخل بطری بریزید و تحویل دهید. اگر محل تحویل وجود ندارد، بطریِ دربسته را در زبالهٔ معمولی بیندازید.

داروهای قدیمی را به داروخانه برگردانید.

آیا در حال بازسازی خانه هستید؟ زباله‌های ساختمانی به‌عنوان زبالهٔ بزرگ (grofvuil) جمع‌آوری نمی‌شوند. اگر ممکن است از مواد دوباره استفاده کنید یا آن‌ها را به‌صورت جداگانه به محل تحویل ببرید.


آیا این اطلاعات به شما کمک کرد؟