در ۱۲ ژوئن ۲۰۲۶، پیمان پناهندگی و مهاجرت اروپا اجرا می‌شود: این چه معنایی دارد؟

سال‌هاست که افراد زیادی برای درخواست پناهندگی به اروپا می‌آیند. برخی کشورها در اروپا باید تعداد بسیار بیشتری از افراد را نسبت به کشورهای دیگر اسکان دهند. این موضوع برای مثال دربارهٔ یونان، ایتالیا و اسپانیا صدق می‌کند، چون این کشورها اغلب اولین کشورهایی هستند که پناهجویان وارد آن‌ها می‌شوند.

این وضعیت باعث شده است که در این کشورها سال‌ها زمان‌های انتظار طولانی، شلوغی در مراکز پذیرش و عدم اطمینان برای پناهجویان وجود داشته باشد. این کشورها همچنین معتقدند که سایر کشورهای اروپایی به اندازه کافی به آن‌ها کمک نمی‌کنند. به همین دلیل، اروپا مدت‌هاست به دنبال توافق‌هایی برای یک سیاست مشترک پناهندگی اروپایی بوده است. و اکنون این موضوع با

کشورهای

اگر می‌خواهید درباره دستورالعمل پذیرش (Opvangrichtlijn) بیشتر بخوانید، به وب‌سایت دولت مراجعه کنید.
برای اطلاعات بیشتر اینجا کلیک کنید.

• یک شناسایی سریع‌تر و سخت‌گیرانه‌تر («غربالگری») در مرزهای خارجی اروپا انجام خواهد شد

اسکرینینگ تعیین می‌کند که شما در کدام روند پناهندگی قرار می‌گیرید. اگر شما درخواست پناهندگی خود را در مرز خارجی هلند ثبت کرده باشید، یعنی در یک فرودگاه یا بندر دریایی، و از کشوری آمده باشید که تعداد کمی از شهروندان آن در اتحادیه اروپا پناهندگی دریافت می‌کنند، ممکن است وارد یک روند سریع مرزی اجباری شوید.
این روند همچنین زمانی به‌طور اجباری اجرا می‌شود که دولت فکر کند پناهجو تلاش کرده است دولت را فریب دهد، مثلاً با دور انداختن مدارک، یا اگر دولت فکر کند پناهجو خطرناک است. افرادی که در این روند قرار می‌گیرند باید در مرز، درخواست پناهندگی خود را در هلند طی کنند.
هلند تصمیم گرفته است که پناهجویان در این روند را در

• همبستگی اجباری بین کشورهای اتحادیه اروپا

کشوری که یک پناهجو در اروپا در آن وارد می‌شود، طبق این پیمان همچنان مسئول آن پناهجو است. این کشور باید پناهجو را اسکان دهد و درباره درخواست پناهندگی او تصمیم بگیرد. اما کشورهای دیگر اتحادیه اروپا باید از روی همبستگی کمک کنند، اگر یک کشور مجبور باشد افراد زیادی را اسکان دهد. این کشورها می‌توانند خودشان انتخاب کنند که چگونه کمک کنند. آن‌ها می‌توانند با پذیرش (انتقال) پناهجویان کمک کنند، یا با پرداخت پول، یا با ارائه نیروی انسانی برای روندها و مراکز اسکان در آن کشور.

• رویهٔ سریع پناهندگی

برای رویهٔ سریع پناهندگی، زمان تصمیم‌گیری فقط ۳ ماه خواهد بود. در حال حاضر حدود ۴ درصد از پناهجویان در هلند در این رویه قرار می‌گیرند، اما در آینده این رقم به ۲۰ درصد افزایش می‌یابد.
افرادی که مدارک سفر ندارند و افرادی که از کشور مبدأ امن می‌آیند، در آینده به‌طور خودکار وارد رویهٔ سریع پناهندگی می‌شوند. همچنین افرادی که از کشوری می‌آیند که معمولاً پناهجویان آن کمتر موفق به دریافت اقامت می‌شوند، نیز در این روند قرار می‌گیرند.

همچنین دربارهٔ رویهٔ سریع اجباری در مرز، سازمان حمایت از پناهندگان هلند (VWN) نگرانی دارد. زیرا این روند در آینده فقط برای افراد از کشورهای امن نخواهد بود. بلکه برای افرادی که از کشورهای ناامن فرار کرده‌اند اما از طریق کشورهای امن به هلند سفر می‌کنند نیز اعمال می‌شود. همچنین برای تمام افرادی که مدارک معتبر ندارند نیز این روند اجرا خواهد شد.

این پیمان قوانین مربوط به «کشورهای ثالث امن» را آسان‌تر می‌کند. این کشورها، کشورهای خارج از اروپا هستند که پناهجویان می‌توانند در آن‌ها نیز حمایت دریافت کنند. اتحادیه اروپا می‌خواهد پناهجویان را بیشتر به این کشورها بفرستد، به جای اینکه خودش درخواست‌های پناهندگی را بررسی کند. برای این کار، اروپا می‌خواهد با این کشورها توافق‌هایی انجام دهد، مثلاً در ازای پول یا همکاری.