در ۱۲ جون ۲۰۲۶، پیمان پناهندگی و مهاجرت اروپا اجرا میشود: این چه معنی دارد؟
به اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی:
کشورهای اتحادیه اروپا (EU) با هم توافقهای جدیدی درباره پناهندگی و مهاجرت کردهاند. این توافقها پیمان پناهندگی و مهاجرت اروپا نام دارند. این قوانین از ۱۲ جون ۲۰۲۶ در تمام کشورهای اتحادیه اروپا اجرا میشوند. در این مقاله میخوانید که این توافقها چه هستند و چه معنی برای شما دارند.
چرا این پیمان اروپایی اکنون اجرا میشود؟
سالها است که افراد زیادی برای درخواست پناهندگی به اروپا میآیند. برخی کشورها در اروپا باید تعداد بسیار بیشتری از افراد را نسبت به کشورهای دیگر پذیرش کنند. این موضوع برای مثال دربارهٔ یونان، ایتالیا و اسپانیا صدق میکند، چون این کشورها اغلب اولین کشورهایی هستند که پناهجویان وارد آنها میشوند.
این وضعیت باعث شده که در این کشورها سالها زمان انتظار طولانی، ازدحام در مراکز پذیرش و عدم اطمینان برای پناهجویان وجود داشته باشد. این کشورها همچنین فکر میکنند که کشورهای دیگر اروپا به اندازه کافی به آنها کمک نمیکنند. به همین دلیل، اروپا مدتهاست به دنبال توافق دربارهٔ یک سیاست مشترک پناهندگی اروپایی بوده است. و حالا این موضوع با
کشورهای
هدف این پیمان همچنین این است که پناهجویان به شکل عادلانهتر در سراسر اروپا تقسیم شوند و اینکه پذیرش در تمام کشورهای اروپا مطابق با دستورالعمل پذیرش (Opvangrichtlijn) باشد.
اگر میخواهید درباره رهنمود پذیرش (Opvangrichtlijn) بیشتر بخوانید، به وبسایت دولت مراجعه کنید.
مهمترین توافقهای جدید چیست؟
یک شناسایی سریعتر و سختگیرانهتر («غربالگری») در مرزهای بیرونی اروپا انجام میشود
اسکرینینگ تعیین میکند که شما در کدام پروسهٔ پناهندگی قرار میگیرید. اگر شما درخواست پناهندگی خود را در سرحد خارجی هالند ثبت کرده باشید، یعنی در یک میدان هوایی یا بندر، و از کشوری آمده باشید که تعداد کمی از مردم آن در اتحادیه اروپا پناهندگی میگیرند، ممکن است وارد یک پروسهٔ سریع سرحدی اجباری شوید.
این پروسه همچنین زمانی بهگونهٔ اجباری اجرا میشود که دولت فکر کند پناهجو تلاش کرده دولت را فریب بدهد، مثلاً با دور انداختن اسناد، یا اگر دولت فکر کند پناهجو خطرناک است. افرادی که در این پروسه قرار میگیرند باید در سرحد، درخواست پناهندگی خود را در هالند طی کنند.
هالند تصمیم گرفته است پناهجویان در این پروسه را در
همبستگی اجباری بین کشورهای اتحادیه اروپا
کشوری که یک پناهجو در اروپا در آن وارد میشود، طبق این پیمان همچنان مسئول آن پناهجو است. این کشور باید پناهجو را اسکان بدهد و درباره درخواست پناهندگی او تصمیم بگیرد.
اما کشورهای دیگر اتحادیه اروپا باید از روی همبستگی کمک کنند، اگر یک کشور مجبور باشد افراد زیادی را اسکان بدهد. این کشورها میتوانند خودشان انتخاب کنند که چگونه کمک کنند. آنها میتوانند با انتقال پناهجویان کمک کنند، یا با پرداخت پول، یا با دادن کارمندان برای پروسهها و مراکز اسکان در آن کشور.
پروسهٔ سریع پناهندگی
برای پروسهٔ سریع پناهندگی، مدت تصمیمگیری فقط ۳ ماه خواهد بود. در حال حاضر حدود ۴ درصد پناهجویان در هالند در این پروسه قرار میگیرند، اما در آینده این رقم به ۲۰ درصد افزایش مییابد.
افرادی که اسناد سفر ندارند و افرادی که از کشور امن اصلی میآیند، در آینده بهطور خودکار وارد پروسهٔ سریع پناهندگی میشوند. همچنان افرادی که از کشوری میآیند که معمولاً پناهجویان آن کمتر اجازهٔ اقامت دریافت میکنند، نیز در این پروسه قرار میگیرند.
نظر VluchtelingenWerk Nederland در مورد پیمان پناهندگی و مهاجرت چیست؟
این پیمان نوعی همبستگی اجباری را معرفی میکند، اما به نظر VWN این کافی نیست تا به توزیع عادلانه واقعی و پذیرش انسانی برسیم.
همچنان دربارهٔ پروسهٔ سریع اجباری در سرحد، سازمان حمایت از پناهندگان هالند (VWN) نگرانی دارد. زیرا این روند در آینده فقط برای افراد از کشورهای امن نخواهد بود. بلکه برای کسانی که از کشورهای ناامن فرار کردهاند اما از طریق کشورهای امن به هالند سفر میکنند نیز اجرا میشود. همچنان برای تمام افرادی که اسناد معتبر ندارند نیز این روند تطبیق خواهد شد.
این پیمان قوانین مربوط به «کشورهای ثالث امن» را آسانتر میسازد. این کشورها، کشورهایی بیرون از اروپا هستند که پناهجویان میتوانند در آنها نیز حفاظت دریافت کنند. اتحادیه اروپا میخواهد پناهجویان را بیشتر به این کشورها بفرستد، به جای اینکه خودش درخواستهای پناهندگی را بررسی کند. برای این کار، اروپا میخواهد با این کشورها توافقهایی انجام دهد، مثلاً در بدل پول یا همکاری.