یوسف (۲۸ ساله) از سوریه شانس راه‌یابی به شورای شاروالی را دارد: «حق رأی داری، از آن استفاده کن!»

یوسف ۱۷ ساله بود که به‌تنهایی از سوریه به هالند آمد و وقتی ۱۸ ساله شد، اجازه اقامت پناهندگی دریافت کرد. به گفته

یوسف اکنون در ویخن زندگی می‌کند، نزدیک نایمخن. او به روانی به زبان هلندی صحبت می‌کند، در آمستردام مهندسی هوانوردی می‌خواند، داوطلب در aسازمان> است و از ۲ سال پیش عضو

یوسف می‌گوید که سیاست را همیشه جالب می‌دانست. با این حال، او در سوریه هرگز اجازه رأی دادن نداشت، چون هنوز ۱۸ ساله نشده بود. او همچنین می‌دانست که رأی او در آنجا ارزشی نداشت، زیرا فقط یک حزب وجود داشت که حتماً برنده می‌شد.

در هالند او همیشه رأی داده است: ۲ بار برای

او برنامه‌های حزبی را می‌خواند، در تست انتخاباتی شرکت می‌کرد و هر روز روزنامه‌ها را می‌خواند. یوسف معتقد است که رأی دادن منطقی است: «می‌دانی، من صرفاً بخشی از هلند هستم. قلبم در هلند است. وقتی اینجا آمدم، آدم‌هایی را دیدم که بسیار مهربان بودند. احساس خوش‌آمدگویی کردم. و می‌خواستم چیزی به این کشور بازگردانم. و فکر کردم: سیاست بهترین راه برای تغییر آن چیزی است که هنوز درست نمی‌دانم.»

در پاسخ به این پرسش که چگونه وارد سیاست شد، می‌گوید:
«مسیر سیاسی من در اصل از حزب D66 آغاز شد. آن‌ها در سال ۲۰۱۹ مرا به یک گردهمایی ویژهٔ تازه‌واردان دعوت کردند.» کمی پیش از آن، یوسف به‌عنوان داوطلب با بنیاد آلین آرت (ElanArt)

پروژه‌ای که یوسف در آن شرکت داشت، بر جوانان ساکن در

یوسف: «و سپس فکر کردم: من هم می‌خواهم در عرصهٔ سیاست کاری انجام دهم. بعداً دعوتنامهٔ حزب D66 را دریافت کردم و با سیگریت کاگ ملاقات کردم. او با ما به زبان عربی صحبت کرد. چقدر عالی! تقریباً بهتر از خودم. او ما را تشویق کرد که فعال باشیم، زیرا از احزاب راست‌گرا می‌شنوی که باید بازگردی و کارهایت درست نیست. اما او به ما گفت که ما جزئی از جامعه هستیم و او به ما کمک خواهد کرد. بنابراین همه‌چیز با D66 آغاز شد.»

پس از انتخابات مجلس نمایندگان در سال ۲۰۲۱، یوسف احساس کرد که دیگر با حزب D66 جور نیست. او می‌گوید: «برای من کمی مبهم بود که D66 چه می‌خواهد. گاهی در وسط، گاهی کمی به سمت راست.» در ویچن، او عضو شورای شاروالی از حزب کارگر (PvdA) را می‌شناخت و او مایل بود با او صحبت کند. «او به من گفت که می‌توانم در جلسات فراکسیون و جلسات کمیسیون‌ها حضور داشته باشم. و به این ترتیب من عضو شدم.»

کمتر از دو ماه بعد، یک

«در سوریه هیچ آینده‌ای نداشتم»، او ادامه می‌دهد. «اما اینجا در هالند توانسته‌ام زندگی خود را بسازم. من روی آینده‌ام کار می‌کنم. به زودی تحصیلاتم را تمام خواهم کرد و همچنین قصد دارم مدرک ماستری بگیرم. و اکنون انتخابات شورای شاروالی در راه است. و چه بسا که چهار سال دیگر بتوانم در انتخابات مجلس نمایندگان نیز شرکت کنم.»

یوسف فکر نمی‌کند که مجبور باشد بین تحصیل و سیاست یکی را انتخاب کند. واضح است که او به سمت سیاست می‌رود. قلبش آنجاست. «من کسی هستم که واقعاً به سیاست بسیار علاقه‌مند است. همیشه می‌خواهم ببینم که امور تغییر می‌کنند. و اگر خودم بتوانم در این تغییر سهم داشته باشم، از این بابت بسیار خوشحال می‌شوم.»

مهم‌ترین چیز برای او این است که تبعیض بهتر مهار گردد و بتواند از افرادی که در هالند قادر به مراقبت از خود نیستند حمایت کند: «به‌ویژه افرادی که تازه به هالند آمده‌اند و نمی‌دانند چه چیزی در انتظارشان است. من خوشحال می‌شوم تجربیاتم را با آن‌ها شریک سازم. من اینجا ۱۱ سال است که زندگی می‌کنم.»

البته او همچنین پیگیر مسائل جاری در هالند است. یوسف می‌گوید: «من می‌خواهم برای چیزهایی که نادرست هستند تلاش کنم. مانند ادعاهای احزاب راست‌گرا که به مردم در هالند می‌گویند پناهندگان شغل‌ها و خانه‌های آن‌ها را می‌گیرند.»

یوسف به‌ویژه امیدوار است که سوری‌ها در سراسر هالند رأی بدهند. «من همیشه می‌گویم: این حق رأی شماست. از آن استفاده کنید. شاید قبلاً هرگز این حق را نداشتید، اما اکنون دارید. شما حساب می‌شوید. نظر خود را بیان کنید.»