جدا کردن زباله در هالند

تقریباً ۶۰ درصد از زباله‌های ساکنان جدا (تفکیک) می‌شود. اغلب باید این کار را خودتان انجام دهید. اینکه چگونه باید این کار را انجام دهید، بسته به شاروالی متفاوت است.

اگر در یک روستا زندگی می‌کنید

در قریه‌ها معمولاً سطل‌های زباله چرخ‌دار دارید. به این‌ها «کلیکو» گفته می‌شود. رنگ کلیکو نشان می‌دهد چه نوع زباله‌ای باید داخل آن قرار بگیرد. هفته‌ای یک بار، ماشین زباله این سطل‌ها را خالی می‌کند. شما خودتان باید کلیکو را در شب یا صبحِ مشخص، کنار پیاده‌رو بگذارید.

اگر در یک شهر زندگی می‌کنید

در شهرها معمولاً در سرک‌ها کانتینرهای بزرگ زباله قرار دارد. شما خودتان زباله را به آنجا می‌برید. در شهرها بسیاری از مردم حویلی یا ذخیره‌خانه ندارند، بنابراین جایی برای سطل‌های چرخ‌دار (کلیکو) وجود ندارد. به همین دلیل، جمع‌آوری زباله به شکل دیگری انجام می‌شود.

معمولاً باید کاغذ، شیشه، زباله‌های آلی (GFT)، زباله‌های حجیم/بزرگ، زباله‌های شیمیایی و پارچه/منسوجات را جداگانه تحویل دهید.

باتری‌ها، لامپ‌های LED و لامپ‌های معمولی جزو زباله‌های شیمیایی هستند. باتری‌ها را همیشه جداگانه تحویل دهید. در باتری‌های خالی هنوز مقدار کمی برق وجود دارد. به همین دلیل اگر با زباله‌های معمولی مخلوط شوند ممکن است باعث آتش‌سوزی شوند. زباله‌های کوچک شیمیایی را اغلب می‌توانید در سوپرمارکت تحویل دهید. وسایل بزرگ‌تر و رنگ باید به مرکز جمع‌آوری زباله برده شوند.

لباس‌ها و کفش‌هایی که دیگر استفاده نمی‌کنید را می‌توانید در کانتینرهای مخصوص منسوجات یا در کیسه‌های جمع‌آوری لباس تحویل دهید. حتی لباس‌های کهنه یا پاره‌شده هم می‌توانند در آن قرار بگیرند. لباس‌هایی که هنوز سالم و تمیز هستند را می‌توانید به

شما می‌توانید چیزهای بیشتری از آنچه فکر می‌کنید در سطل منسوجات بیندازید. تولیه‌ها، شال‌ها، چادرخواب‌ها، لحاف‌ها، بالشت‌ها، عروسک‌های پولیشی، پارچه‌های نظافت و پرده‌ها هم می‌توانند در سطل منسوجات قرار بگیرند. قالین، تشک، موکت و بالشتک‌های مخصوص باغ نباید در سطل منسوجات انداخته شوند. این‌ها جزو زباله‌های بزرگ (گروت‌اففال / grofvuil) هستند.

زباله‌های باقی‌مانده (Restafval) هر چیزی است که قابل بازیافت نیست. بنابراین جزو شیشه، کاغذ، زباله‌های آلی (GFT) یا DMP نیست. مثال‌ها: خاک پیشی، کارتن‌های پیتزای چرب، پوشک، دستمال‌های مرطوب کودک، گوش‌پاک‌کن‌ها، تیغ‌های اصلاح، مسواک‌ها و تکه‌های یونولیت (پلی‌استایرن).

در شهرها، زباله‌های باقی‌مانده را در کیسه‌های زباله کنار خیابان می‌گذارید یا کیسه‌ها را در کانتینرهای زیرزمینی می‌اندازید. در روستاها معمولاً از یک سطل چرخ‌دار خاکستری (کلیکو) استفاده می‌شود.

زباله‌های باقی‌مانده سوزانده می‌شوند یا در محل دفن زباله انداخته می‌شوند.

زبالهٔ بزرگ (Grofvuil) زباله‌های باقی‌مانده‌ای هستند که در بوجی زباله جا نمی‌شوند، مثل فرنیچر، تشک، قالین، یخچال یا ماشین لباس‌شویی. شما باید این زباله‌ها را خودتان به یک مرکز بازیافت ببرید یا در روز جمع‌آوری، آن را بیرون بگذارید. همچنان می‌توانید از طریق شاروالی به‌صورت آنلاین برای جمع‌آوری جلوی در خانه وقت بگیرید.

همه افراد در هالند در هزینه جمع‌آوری و پروسس زباله سهم دارند. این هزینه از طریق مالیهٔ زباله (afvalstoffenheffing) پرداخت می‌شود. این مبلغ بخشی از مالیهٔ شاروالی است و سالی یک‌بار پرداخت می‌شود. مقدار آن به اندازهٔ خانواده و شاروالی شما بستگی دارد. مالکین خانه معمولاً مبلغی متفاوت از کرایه‌نشینان پرداخت می‌کنند.

لباس‌ها، بایسکل ها، اسباب‌بازی‌ها و وسایل برقی اغلب هنوز قابل تعمیر هستند. اگر خودت بلد نیستی، یک‌بار به یک (Repair Café)

از توالت به‌عنوان سطل زباله استفاده نکنید. فقط مدفوع، ادرار و دستمال توالت مجاز است. دستمال‌های مرطوب کودک، دستمال‌های نظافتی، تامپون و نوار بهداشتی باید در زبالهٔ باقی‌مانده (restafval) انداخته شوند.

روغن و روغن سرخ‌کردنی را دوباره داخل بطری بریزید و تحویل دهید. اگر محل تحویل وجود ندارد، بطریِ بسته را در زبالهٔ باقی‌مانده بیندازید.

داروهای قدیمی را به داروخانه برگردانید.

آیا در حال بازسازی خانه هستید؟ زباله‌های ساختمانی به‌عنوان زبالهٔ بزرگ (grofvuil) جمع‌آوری نمی‌شوند. اگر ممکن است از مواد دوباره استفاده کنید یا آن‌ها را به‌صورت جداگانه به محل تحویل ببرید.