Mariia uit Charkiv vond haar werkplek in de Nederlandse zorg: ‘Maak contact met Nederlanders en zeg wat je kunt’

Tijdens het interview is Mariia nog in Charkiv, waar ze een dag eerder de bruiloft van haar zoon had. In goed Nederlands vertelt ze hoe spannend het is om terug te zijn in de stad waar ze voor de oorlog woonde en werkte. En hoe fijn het is om haar familie en vrienden weer te zien.

Mariia begon haar carrière in 2003 als huisarts, maar specialiseerde zich later in de reumatologie. Vanaf 2016 werkte ze als docent interne geneeskunde en als reumatoloog in het ziekenhuis van Charkiv. Haar zoon studeerde er aan de universiteit en haar dochter zat in het eindexamenjaar van de middelbare school toen de oorlog begon.

Mariia: “Ik werd om 5 uur 's ochtends wakker van de bommen die op onze stad vielen. Toen ik naar buiten keek, zag ik dat gebouwen in brand stonden.” Mariia herinnert zich de paniek van die eerste dagen nog goed. "We konden gelukkig schuilen in de garage onder ons appartement, maar de angst ging niet weg. Uit angst om de veiligheid van mijn kinderen, besloot ik Charkiv te verlaten.”

Ze vertrokken naar Lviv, waar ze een paar maanden een appartement huurden. Maar ook daar was de angst. Haar dochter wilde weg uit Oekraïne. Ze wilde naar vrienden die in Nederland een veilige plek hadden gevonden. Haar zoon wilde bij zijn vrienden in Lviv blijven. Mariia besloot daarom samen met haar dochter naar Nederland te vertrekken.

“In 2016 was ik al eens voor een congres in Amsterdam geweest. Samen met mijn gezin bezochten we toen het Rijksmuseum, het Rembrandthuis, de grachten en de tulpenvelden. Meer heb ik toen niet van Nederland gezien,” vertelt Mariia. “En nu ging ik er wonen.”

Ze kwamen terecht bij een gastgezin in Beneden-Leeuwen, een klein dorp in de Betuwe. Ze kregen een kamer met een eigen badkamer bij een vriendelijk gastgezin. “Dat eerste jaar was ik vooral bezig met de gezondheid van mijn dochter,” vertelt Mariia. Ik dacht elke maand aan onze terugkeer naar Oekraïne. Gelukkig kon ik online les blijven geven aan mijn studenten in Charkiv, maar ik miste mijn werk als reumatoloog heel erg.”

Haar dochter kreeg een studiebeurs van

Terwijl haar dochter haar plek vond, bleef Mariia twijfelen. "Ons verblijf hier zou tijdelijk zijn,” vertelt Mariia.

Ze heeft niet alleen moeite met het uitspreken van het woord "tijdelijk,” maar ook met de rol die het woord in haar leven is gaan spelen. Want "tijdelijk" duurt inmiddels al 4 jaar. “Mijn Oekraïense artsendiploma was in Nederland niet geldig. En om hier als arts te kunnen werken, moest ik eerst Nederlands leren", vertelt Mariia. “Maar had het zin om daarin te investeren als ik misschien toch weer zou terugkeren naar Charkiv? En wat als Nederland zou besluiten de tijdelijke bescherming te beëindigen? Moesten we dan terug naar een land in oorlog?”

Maar haar dochter wilde graag in Nederland blijven. Daarom bleven ze.

"Ik besloot toen serieus op zoek te gaan naar werk. Als arts kon ik hier niet werken omdat mijn diploma nog niet was goedgekeurd. Maar ik spreek Engels, ik heb onderzoekservaring, ik kan lesgeven en ik heb goede computervaardigheden, vertelt Mariia. "Dan moet er toch wel een baan voor mij zijn, dacht ik."

Mariia: "Dat was moeilijker dan gedacht. Ik schreef tientallen brieven en mails naar ziekenhuizen, klinieken en onderzoeksinstituten en vroeg ik er als onderzoeker aan de slag kon. Ik werd vaak afgewezen omdat ik geen Nederlands sprak.” Maar ze hield vol en kon tijdelijk als onderzoeker aan het werk bij de Sint Maartenskliniek in Nijmegen.

“Met het geld dat ik bij de Sint Maartenskliniek verdiende, betaalde ik de cursus Nederlands van het Babel Instituut van de Universiteit Utrecht. Toen ik daarna als vrijwilliger bij het Universitair Medisch Centrum in Utrecht werkte ontving ik 15% korting op die taalcursus,” vertelt Mariia. "Ik was de enige die deze dure cursus zelf betaalde. De andere deelnemers kregen de cursus vergoed door hun werkgever."

Mariia: "De Nederlandse taal is heel belangrijk als je in Nederland wilt werken. In veel technische beroepen kom je met Engels ver. Maar als je écht contact wilt maken met Nederlanders en een netwerk wilt opbouwen om werk te vinden, dan is Nederlands spreken nodig."

In januari 2026 haalde ze haar diploma Nederlands. "Toen kon ik eindelijk mijn artsendiploma laten beoordelen voor mijn

Werk vinden in Nederland is voor veel Oekraïners moeilijk. Dat merkte Mariia ook. Zelfs met haar ervaring en diploma’s lukte het haar niet om een passende baan te vinden. Ze vindt het belangrijk om haar ervaringen te delen.

Mariia: "Wat heel belangrijk is in Nederland, is dat je gaat netwerken. Zorg dat je contacten legt met Nederlanders en vertel wat je kunt en wat je zoekt. Ik heb maandenlang op iedere verjaardag, bij ieder bezoek en bij elke ontmoeting verteld dat ik werk zocht in de medische sector. Uiteindelijk is er altijd wel iemand die je wil helpen. In mijn geval was dat een bevriende arts. Hij vroeg een collega met een groot netwerk om een bericht over mij op LinkedIn te plaatsen. Vanaf dat moment werd ik gezien en kwamen er steeds meer contacten."

Dankzij een post op LinkedIn, vond Mariia in 2025 haar baan als gezondheidscoördinator bij de gemeente Arnhem. Ze werkt daar nu niet als arts, maar beantwoordt wel medische vragen van patiënten. Ook werkt ze daar als tolk. "Een prachtige baan,” zegt Mariia.

Mariia’s droom om weer als arts of zelfs reumatoloog te kunnen werken, bleef altijd. Ze gaf hierover een interview in Medisch Contact

"Ik kan het nog steeds niet geloven,” zegt een gelukkige Mariia. "Op 1 september 2026 begin ik op de afdeling Reumatologie, waar ik onder begeleiding ga werken.” Omdat ze haar laatste examen nog niet heeft gedaan, werkt ze het eerste jaar onder begeleiding van haar collega’s. "Ik ben het Zuyderland en mijn nieuwe collega’s dankbaar dat ze zoveel moeite hebben gedaan om dit mogelijk te maken."

Mariia weet uit eigen ervaring dat een nieuw leven opbouwen niet altijd makkelijk is. Haar belangrijkste advies is: leer Nederlands. “Zeker als je van plan bent om langer in Nederland te blijven, is een goede taalcursus belangrijk. De taal helpt je om werk te vinden en je sneller thuis te voelen.”

Ook raadt ze aan om vrijwilligerswerk te doen. Zo oefen je de taal, leer je nieuwe mensen kennen en bouw je een netwerk op.

Tot slot heeft Mariia nog een eenvoudige maar belangrijke tip: “Vertel mensen dat je werk zoekt. Praat met anderen en leg contact. Je weet nooit wie je verder kan helpen!”