Mahaar Fattal: "Ik ben niet helemaal Nederlands en niet helemaal Syrisch, en dat is juist mijn kracht"

Als je Mahaar vraagt wie ze is, begint ze niet meteen over politiek. Ze begint als mens. Over haar ouders, die ooit uit Syrië vluchtten. Over opgroeien tussen twee werelden. En over het moment waarop ze merkte: meedoen in de samenleving betekent ook je stem laten horen.

Mahaar is in Nederland geboren, in

Thuis was er veel Syrisch: Arabisch spreken, Syrisch eten, muziek. Mahaar voelde zich vooral Nederlands, maar anderen zagen dat niet altijd zo.

Mahaar: “Dan zeggen mensen: wat kun jij goed Nederlands. Terwijl ik dacht: Ik ben toch gewoon Nederlands?” Het is een ervaring die veel mensen met een migratie- of vluchtachtergrond herkennen: je hoort erbij, maar je moet het telkens opnieuw bewijzen.

Toch ziet Mahaar ook iets moois in haar achtergrond. “Ik heb het beste van beide werelden meegekregen.” Ze noemt de Syrische manier van samenleven: meer gericht op gemeenschap en omkijken naar elkaar. Ze hoopt dat Nederland dat ook meer zou doen.

Politiek was bij Mahaar thuis altijd aanwezig. Gesprekken over Syrië, Nederland en rechtvaardigheid waren thuis normaal. “Mijn ouders hebben mij geleerd om altijd mijn eigen mening te volgen,” zegt ze. Niet napraten, maar zelf nadenken.

Als kind was ze al iemand die graag discussieerde. Niet om te winnen, maar om de ander beter te begrijpen. Die wens om dingen eerlijker te maken is gebleven. Ze voelde GroenLinks als een logische keuze: “Een partij die staat voor gelijkwaardigheid, solidariteit en het beschermen van mensenrechten. Ook de aandacht voor een gezonde, groene leefomgeving en eerlijke kansen voor iedereen.”

Mahaar liep stage in de

In Utrecht stelde ze zich kandidaat. “Ik dacht: ik probeer het gewoon.” En het lukte: ze werd raadslide. Inmiddels is ze fractievoorzitter.

Mahaar merkt dat veel mensen niet precies weten wat een gemeente wel en niet kan. En dat is logisch: de overheid is groot en soms ingewikkeld.

Ze legt het simpel uit: de gemeente is vaak de eerste plek waar je als inwoner contact hebt met de overheid. Denk aan zaken als uitkeringen, burgerzaken, veiligheid in de wijk en lokale regels. Maar veel financiële zaken en wetgeving worden landelijk bepaald. “Daardoor is de ruimte om echt vrij te beslissen in de gemeente soms kleiner dan mensen denken," legt ze uit.

Tegelijk ziet ze Utrecht als een stad met een duidelijke,

Veel mensen denken bij ‘politici’ aan fulltime

Ze vindt dat juist gezond. “Als mensen fulltime politicus zijn, missen ze soms de connectie met de buitenwereld.” Door ook buiten de politiek te werken, blijft ze horen wat er leeft in de maatschappij. Bijvoorbeeld op de werkvloer en in gesprekken met mensen die zich dagelijks inzetten voor goed onderwijs en eerlijke arbeidsvoorwaarden.

Mahaar geeft praktische tips voor mensen die (meer) willen meedoen in de politiek:

1. "Begin bij wat bij je past. Kijk naar een Kieskompas

   of StemWijzer
   . Let niet alleen op ‘voor of tegen’, maar ook op de uitleg: welke waarden passen bij jou?"

2. "Ga kijken en meelopen. Ga eens naar een bijeenkomst of borrel van een partij, of help een keer mee met campagne voeren. Dan voel je of je je thuis voelt bij de mensen."

3. "Bouw een netwerk op. Als je later op een kieslijst wilt komen, helpt het als mensen je kennen en je inzet hebben gezien."

4. "Word lid. Niet omdat iedereen dezelfde partij moet kiezen, maar omdat verandering in de samenleving begint bij mensen die meedoen. De tijd is echt nu."

Ze vertelt: “Wachten tot anderen problemen oplossen, werkt niet. Als je wilt dat jouw stem, ervaring en zorgen meetellen, dan is politiek - lokaal, regionaal of landelijk - óók een plek voor jou. Je hoeft niet perfect Nederlands te spreken om mee te doen. Juist jouw blik en ervaring zijn waardevol.”